بنان

غلامحسین بنان (زادهٔ ۱۲۹۰) خوانندهٔ موسیقی دستگاهی و کلاسیک ایرانی بود که صدایش از نوع تنور شناخته می‌شد. او از سال ۱۳۲۱ با ورود به رادیو همکاری خود را با هنرمندانی مانند روح‌الله خالقی آغاز کرد و در برنامه‌هایی چون گل‌های رنگارنگ و گل‌های جاویدان حضور داشت. بنان استاد آواز هنرستان موسیقی ملی و رئیس شورای موسیقی رادیو بود و نخستین خوانندهٔ ایرانی آشنا با نت بین‌المللی به شمار می‌رود. از آثار مشهورش می‌توان به الهه ناز، بهار دلنشین و سرود ای ایران اشاره کرد.

موسیقیِ بنان بیشتر دلگیر و نوستالژیک و رؤیایی است، با تمپوی معمولِ ۹۹ ضرب در دقیقه، و بیشتر در گامِ G minor و E minor. حسِ کلیِ آثارش ۴۹٪ مثبت است و رقص‌پذیریِ میانگینِ ۴۷٪ دارد. بیشتر برای دورهمی و دل‌شکستگی شنیده می‌شود. آثارِ موجود از ۱۹۷۵ تا ۱۹۸۵ است.

بنان، زادهٔ ۱۹۱۱، اهلِ ایران، فعال از ۱۹۴۳، در سبکِ persian traditional و classical.

در نود روز گذشته ۱۰ بار در کانال‌های فارسیِ تلگرام از او یاد شده و آن پست‌ها روی‌هم ۱۳۱٬۰۲۰ بار دیده شده‌اند.

سبک و صدای بنان — بر اساسِ تحلیلِ ما

حال‌وهوای غالب
دلگیر، نوستالژیک، رؤیایی
تمپوی معمول
۹۹ BPM (۹۹–۱۰۳)
گام‌های پرتکرار
G minor، E minor
حسِ مثبت (میانگین)
۴۹٪
رقص‌پذیری (میانگین)
۴۷٪
مناسبِ
دورهمی، دل‌شکستگی
بازهٔ آثار
۱۹۷۵–۱۹۸۵
تعدادِ آهنگِ تحلیل‌شده
۳

متنِ آهنگ‌های بنان

در صفِ پخش

0:00
0:00