محمدرضا شجریان (Mohammadreza Shajarian)
آهنگهای محمدرضا شجریان — همهٔ آهنگها و متنِ ترانههای محمدرضا شجریان در هارمونیا.
Mohammad-Reza Shajarian was an Iranian singer and master of Persian traditional music. He was also known for his skills in Persian calligraphy and humanitarian activities. Shajarian started his singing career in 1959 at Radio Khorasan, rising to prominence in the 1960s with his distinct singing style. Shajarian was one of the very few singers who managed to get permission to sing publicly after the 1979 revolution. Shajarian's main teachers were Ahmad Ebadi, Esmaeil Mehrtash, Abdollah Davami, and Nour-Ali Boroumand. He also learned the vocal styles of singers from previous generations, including Reza Gholi Mirza Zelli, Fariborz Manouchehri, Ghamar Molouk Vaziri, Eghbal Azar and Taj Isfahani. He cited legendary Persian tar soloist Jalil Shahnaz as highly influential to his development, indicating that he often tried to mimic Shahnaz's playing style in his singing. Shajarian collaborated with musicians such as Parviz Meshkatian, Mohammad Reza Lotfi, Hossein Alizadeh, Faramarz Payvar, Dar
موسیقیِ Mohammadreza Shajarian بیشتر دلگیر و نوستالژیک و رؤیایی است، با تمپوی معمولِ ۱۲۳ ضرب در دقیقه (از ۹۲ تا ۱۸۵)، و بیشتر در گامِ D major و D minor. حسِ کلیِ آثارش ۴۱٪ مثبت است و رقصپذیریِ میانگینِ ۳۸٪ دارد. بیشتر برای دورهمی و تمرکز شنیده میشود. آثارِ موجود از ۱۹۷۵ تا ۲۰۰۵ است.
محمدرضا شجریان، زادهٔ ۱۹۴۰، فعال از ۱۹۵۹، در سبکِ persian traditional.
در سی روز گذشته ۱۲٬۷۵۵ بار صفحهٔ ویکیپدیای محمدرضا شجریان خوانده شده، در نود روز گذشته ۲۶ بار در کانالهای فارسیِ تلگرام از او یاد شده و آن پستها رویهم ۱۴۰٬۳۶۷ بار دیده شدهاند.
سبک و صدای Mohammadreza Shajarian — بر اساسِ تحلیلِ ما
- حالوهوای غالب
- دلگیر، نوستالژیک، رؤیایی
- تمپوی معمول
- ۱۲۳ BPM (۹۲–۱۸۵)
- گامهای پرتکرار
- D major، D minor
- حسِ مثبت (میانگین)
- ۴۱٪
- رقصپذیری (میانگین)
- ۳۸٪
- مناسبِ
- دورهمی، تمرکز
- بازهٔ آثار
- ۱۹۷۵–۲۰۰۵
- تعدادِ آهنگِ تحلیلشده
- ۸