آهنگ «Punez» از آلبومِ «Tramadol» (۲۰۱۳) است. از ۸ آهنگِ این آلبوم، ۳ تا در هارمونیا هست.
حالوهوای «Punez» دلگیر و تاریک و نوستالژیک است، با تمپوی تند (۱۴۴ ضرب در دقیقه)، در گامِ G major، انرژیِ ۴۳٪، رقصپذیریِ ۵۴٪، و حسِ مثبتِ ۵۵٪. برای دلشکستگی و تمرکز انتخابِ خوبی است. اثری از Shahin Najafi، از دههٔ ۲۰۱۰.
دربارهٔ این آهنگ
شعر درباره ناامیدی، سرکوب و مهاجرت از ایران به سرزمین سکوت است.
مضمونهای اصلیِ این آهنگ: غربت، نوستالژی، فقدان، هویت. حسِ غالبِ آن مالیخولیا است.
بیشتر به کارِ این لحظهها میآید: شبِ دیروقت، تأمل.
صحنهٔ روایت: ایران معاصر. راوی اولشخص است، خطاب به جامعه ایرانی. تصویرهای کلیدی: عقاب بی پرواز، ژکوند بی لبخند، تار بی شهناز، گیلاس ابسنتم، لوح گلی گندیده.
خطِ ماندگارِ آهنگ «[Chorus]» است که ۲ بار تکرار میشود.