حالوهوای «Akharin Booseh (feat. Babak Amini)» دلگیر و نوستالژیک و تاریک است، با تمپوی متوسط (۸۶ ضرب در دقیقه)، در گامِ E minor، انرژیِ ۷۷٪، رقصپذیریِ ۶۳٪، و حسِ مثبتِ ۳۹٪. برای دورهمی و دلشکستگی انتخابِ خوبی است. اثری از Shahin Najafi، از دههٔ ۲۰۱۰.
دربارهٔ این آهنگ
این ترانه روایت عاشقانهای در فضای شمال ایران است؛ جایی که عاشق و معشوق در میان خیابانها، کافهها و مکانهای خاطرهانگیز، عشق را در برابر سختیها و ترسها تجربه میکنند و با وجود تلخیها، لحظههای شیرین بوسه و همدلی را پاس میدارند.
مضمونهای اصلیِ این آهنگ: عشق، نوستالژی، دلشکستگی، فقدان.
بیشتر به کارِ این لحظهها میآید: شبِ دیروقت، دروننگری، دلشکستگی، رانندگی.
صحنهٔ روایت: شمال ایران (لاهیجان، رشت، رودسر، چمخاله) در زمان حال و گذشته. راوی اولشخص است، خطاب به معشوق. تصویرهای کلیدی: جادههای مرده، کافههای خسته، پلهای صدساله، دریای چمخاله، استخر لاهیجان.
خطِ ماندگارِ آهنگ «بوسیدمش در کافه های خسته ی در راه» است که ۲ بار تکرار میشود.