حالوهوای «Mardom» روحیهبخش و نوستالژیک و رؤیایی است، با تمپوی تند (۱۸۵ ضرب در دقیقه)، در گامِ C minor، انرژیِ ۷۹٪، رقصپذیریِ ۵۸٪، و حسِ مثبتِ ۴۰٪. برای جشن و رانندگی انتخابِ خوبی است. اثری از Moein، از دههٔ ۱۹۷۰.
دربارهٔ این آهنگ
این ترانه درباره عشق به مردم ایران و افتخار به فرهنگ و تاریخ آن است و بر سختیها و رنجهایی که مردم را میسازد تأکید دارد. همچنین به کودکان کار و تلاش آنها در روزهای سخت اشاره میکند و امید به آینده را در دستان مردم میبیند.
مضمونهای اصلیِ این آهنگ: غرور، امید، تابآوری. حسِ غالبِ آن غرور است.
بیشتر به کارِ این لحظهها میآید: تأمل.
صحنهٔ روایت: از شمال تا جنوب ایران. راوی اولشخص است، خطاب به مردم ایران. تصویرهای کلیدی: خاک و گندم، کوه درد، فرش و حصیر، آب و آتش، تاریخ خورشیدی.
خطِ ماندگارِ آهنگ «شمالم تا جنوبم عشق چه خاک و گندمی دارم» است که ۳ بار تکرار میشود.