آهنگ «Rafigh» از آلبومِ «Best of Persian Music 70's, Vol. 2» (۱۹۹۳) است.
حالوهوای «Rafigh» غمگین و دلگیر و تاریک است، با تمپوی متوسط رو به تند (۱۱۸ ضرب در دقیقه)، در گامِ D minor، انرژیِ ۲۶٪، رقصپذیریِ ۳۲٪، و حسِ مثبتِ ۴۰٪. برای دورهمی و دلشکستگی انتخابِ خوبی است. اثری از Sattar، از دههٔ ۱۹۸۰.
دربارهٔ این آهنگ
این ترانه دربارهٔ دوستی است که به خیانت و فراموشی روی آورده و راوی از او میپرسد چرا او را که تمام هستیاش را برای دوستی فدا کرده، فراموش کرده است. راوی با حسرت و اندوه از اینکه دوستش نه تنها یاریاش نکرده بلکه دشمن او شده، سخن میگوید.
مضمونهای اصلیِ این آهنگ: خیانت، دوستی، پشیمانی، تنهایی، دلشکستگی، رفاقت. حسِ غالبِ آن اندوه است.
بیشتر به کارِ این لحظهها میآید: شبِ دیروقت، تأمل، دلشکستگی.
صحنهٔ روایت: شب و فضای تنهایی. راوی اولشخص است، خطاب به رفیق (دوست). تصویرهای کلیدی: نان گرم سفره، آه سرد، فانوس مسافر شب، شراره سوخته، شب سیاه.
خطِ ماندگارِ آهنگ «آه ای رفیق» است که ۱۲ بار تکرار میشود.