حالوهوای «Gharieh» دلگیر و نوستالژیک و رؤیایی است، با تمپوی آرام (۸۱ ضرب در دقیقه)، در گامِ G# minor، انرژیِ ۰٪، رقصپذیریِ ۲۲٪، و حسِ مثبتِ ۲۶٪. برای دورهمی و دلشکستگی انتخابِ خوبی است. اثری از Fereidoon Foroughi، از دههٔ ۱۹۷۰.
دربارهٔ این آهنگ
این ترانه درباره ی یک روستای قدیمی و صمیمی است که با آمدن نیروی بیرونی و صنعتی، چشمه ی مقدس و دنیای ساده ی آن از بین میرود و به خورشید و سایه سپرده میشود.
مضمونهای اصلیِ این آهنگ: نوستالژی، خاطره، فقدان، دلتنگی. حسِ غالبِ آن مالیخولیا است.
بیشتر به کارِ این لحظهها میآید: تأمل، شبِ دیروقت، نوستالژی.
صحنهٔ روایت: روستای قدیمی و خیالی. راوی اولشخص است، خطاب به خود و روستا. تصویرهای کلیدی: روستای قدیمی، چشمه، فولاد، دست زرد، سایه و خورشید.
خطِ ماندگارِ آهنگ «چشمه رو می پرستید» است که ۲ بار تکرار میشود.