با تمپوی تند (۱۶۲ ضرب در دقیقه)، در گامِ C major، انرژیِ ۷۳٪، رقصپذیریِ ۶۸٪، و حسِ مثبتِ ۶۸٪. اثری از Sina Hejazi، از دههٔ ۲۰۱۰.
دربارهٔ این آهنگ
این آهنگ درباره عاشقانهای پرشور و حسی است که شاعر با معشوق خود دارد و او را بهعنوان یک گلخانه توصیف میکند. او از جذابیت و زیبایی معشوق، از نگاه و لبخندش، و از لحظات صمیمی و شبانهشان سخن میگوید و در نهایت از سکوت و بودن با او میگوید.
مضمونهای اصلیِ این آهنگ: عشق، اشتیاق.
بیشتر به کارِ این لحظهها میآید: شبِ دیروقت، عاشقانه.
صحنهٔ روایت: شب و فضای صمیمی. راوی اولشخص است، خطاب به معشوق. تصویرهای کلیدی: قرص ماه، برف، تیله چشم، توری دامن، گلخانه.
خطِ ماندگارِ آهنگ «چشای پریشونت، با لبای خندونت» است که ۳ بار تکرار میشود.