حالوهوای «Sefid» آرام و رؤیایی و نوستالژیک است، با تمپوی تند (۱۴۴ ضرب در دقیقه)، در گامِ G minor، انرژیِ ۵۸٪، رقصپذیریِ ۶۰٪، و حسِ مثبتِ ۴۲٪. برای دورهمی و تمرکز انتخابِ خوبی است. اثری از Shapur، از دههٔ ۱۹۷۰.
دربارهٔ این آهنگ
این آهنگ دربارهٔ زندگی در حاشیه و درگیری با مواد مخدر، فساد و نابرابری اجتماعی است؛ راوی با افتخار از هویت خیابانی خود میگوید و به انتقاد از ثروتمندان و ریاکاری جامعه میپردازد.
مضمونهای اصلیِ این آهنگ: صلح، تأمل.
بیشتر به کارِ این لحظهها میآید: شبِ دیروقت، رانندگی، تمرین، مهمانی.
صحنهٔ روایت: خیابانهای شهر، فضای زیرزمینی. راوی اولشخص است، خطاب به جامعه و ثروتمندان. تصویرهای کلیدی: دود سفید، پول سفید، کبریت خیس، میگو و کوسه، آسفالت خونین.
خطِ ماندگارِ آهنگ «دستم گله، دور کله ام باز دودای سفیدن» است که ۲ بار تکرار میشود.