حالوهوای «Mast» پرانرژی و روحیهبخش و رؤیایی است، با تمپوی متوسط (۹۹ ضرب در دقیقه)، در گامِ E major، انرژیِ ۷۸٪، رقصپذیریِ ۶۵٪، و حسِ مثبتِ ۶۸٪. برای مهمانی و رانندگی انتخابِ خوبی است. اثری از Farshad، از دههٔ ۲۰۰۰.
دربارهٔ این آهنگ
این آهنگ دربارهی سرخوردگی، اعتراض و بیقراری در برابر وضعیتهای ناعادلانه و جعلی است؛ راوی با حالتی مست و آشفته از رنجها و ناامیدیها میگوید و با موسیقی به عنوان تنها راه ثبت لحظهها پناه میبرد.
مضمونهای اصلیِ این آهنگ: تنهایی، جشن، آزادی، شادی. حسِ غالبِ آن خشم است.
بیشتر به کارِ این لحظهها میآید: شبِ دیروقت، دروننگری، رانندگی.
صحنهٔ روایت: فضایی شهری و ذهنی. راوی اولشخص است، خطاب به جامعه و مخاطب. تصویرهای کلیدی: نبض، تیغ روی شعرها، شعله، گرداب، آینه.
خطِ ماندگارِ آهنگ «مستم، مستم، جلومو نگیر بذار رد شم» است که ۴ بار تکرار میشود.