حالوهوای «Khoda Joon» دلگیر و طعنهآمیز و تاریک است، با تمپوی آرام (۷۸ ضرب در دقیقه)، در گامِ C# minor، انرژیِ ۶۴٪، رقصپذیریِ ۶۹٪، و حسِ مثبتِ ۴۲٪. برای دلشکستگی و دورهمی انتخابِ خوبی است. اثری از Siavash Ghomayshi، از دههٔ ۲۰۱۰.
دربارهٔ این آهنگ
این آهنگ با لحنی کنایهآمیز و تلخ از خداوند تشکر میکند بابت دادن چشم، دست و دل به انسانها، در حالی که این ابزارها برای دیدن زشتی دنیا، دراز کردن دست به سوی مترسکها و بازیچه کردن دل دیگران استفاده میشود. ترانه اعتراضی به پوچی و بدی جهان هستی دارد و حسرت میخورد که کاش خدا آن را نمیساخت.
بیشتر به کارِ این لحظهها میآید: شبِ دیروقت، تأمل.
صحنهٔ روایت: جهانِ زشت و پر از رنج. راوی اولشخص است، خطاب به خدا (خدا جون). تصویرهای کلیدی: چشم برای گریه کردن، دنیای زشت، پا برای گشتن در جهنم، دست دراز شده به مترسک، دل بازیچهشده.
خطِ ماندگارِ آهنگ «آخ که شکرت ای خدا واسه جهان به این بدی» است که ۳ بار تکرار میشود.