آهنگ «Bidad (Pishe rooyat degaran soorrate bar divarand)» از آلبومِ «Shajarian Golden Songs - Persian Music» (۱۹۹۲) است.
حالوهوای «Bidad (Pishe rooyat degaran soorrate bar divarand)» دلگیر و تاریک و نوستالژیک است، با تمپوی متوسط رو به تند (۱۱۲ ضرب در دقیقه)، در گامِ G major، انرژیِ ۱٪، رقصپذیریِ ۴۰٪، و حسِ مثبتِ ۵۱٪. برای تمرکز و دورهمی انتخابِ خوبی است. اثری از Mohammad Reza Shajarian، از دههٔ ۱۹۸۰.
دربارهٔ این آهنگ
شعر درباره ی تنهایی، رنج و بی مهری روزگار است و شاعر با لحنی تلخ و طعنهآمیز از سردی و ناجوانمردی دنیا سخن میگوید و به دنبال پناه و همدلی در برابر این بیرحمی است.
مضمونهای اصلیِ این آهنگ: تنهایی.
بیشتر به کارِ این لحظهها میآید: شبِ دیروقت، تأمل.
صحنهٔ روایت: فضایی سرد و خصمانه، شاید شبی تاریک. راوی اولشخص است، خطاب به مسیحای جوانمرد (شخصی آرمانی و رهاییبخش). تصویرهای کلیدی: هوای سرد و ناجوانمردانه، پیراهن چرکین ترسا، مهمان هر شب، سنگ تیپاخورده، نغمه ناجور.
خطِ ماندگارِ آهنگ «هوا بس ناجوانمردانه سرد است، آی» است که ۲ بار تکرار میشود.