آهنگ «Fake Plastic Trees» از آلبومِ «The Bends» (۱۹۹۵) است. از ۱۲ آهنگِ این آلبوم، ۷ تا در هارمونیا هست.
حالوهوای «Fake Plastic Trees» دلگیر و غمگین و رؤیایی است، با تمپوی آرام (۷۴ ضرب در دقیقه)، در گامِ A major، انرژیِ ۸۴٪، رقصپذیریِ ۷۰٪، و حسِ مثبتِ ۶۴٪. برای دورهمی و دلشکستگی انتخابِ خوبی است. اثری از Radiohead، از دههٔ ۱۹۹۰.
دربارهٔ این آهنگ
این آهنگ دربارهٔ پوچی و مصنوعی بودن زندگی، روابط و هویت در دنیای مدرن است و از خستگی و فرسودگی ناشی از تلاش برای conform شدن به انتظارات دیگران سخن میگوید.
مضمونهای اصلیِ این آهنگ: تنهایی. حسِ غالبِ آن مالیخولیا است.
بیشتر به کارِ این لحظهها میآید: شبِ دیروقت، دروننگری، روزِ بارانی.
صحنهٔ روایت: شهری پر از برنامههای مصنوعی و پلاستیکی. راوی ترکیبی است، خطاب به معشوق یا خودِ راوی. تصویرهای کلیدی: آبیاری پلاستیکی سبز، گیاه لاستیکی چینی، زمین پلاستیکی، مرد پلیاستایرن ترکخورده، سقف.
خطِ ماندگارِ آهنگ «It wears her out» است که ۴ بار تکرار میشود.
نسخهٔ بیکلامِ «Fake Plastic Trees» از Radiohead روی هارمونیا موجود است — همان اجرا، بدونِ خوانندگی. صدا با جداسازیِ منبع از خودِ فایل استخراج شده، نه از یک نسخهٔ کارائوکهٔ آماده؛ پس ساز و تنظیمِ اصلی دستنخورده میماند.
برای تمرینِ خوانندگی، کارائوکه، یا وقتی فقط موسیقی میخواهی بیآنکه کلامی باشد. نسخهٔ فقطآواز (آکاپلا) هم از همان جداسازی در دسترس است.