آهنگ «Hey You» از آلبومِ «The Wall» (۱۹۷۹) است. از ۲۶ آهنگِ این آلبوم، ۷ تا در هارمونیا هست.
حالوهوای «Hey You» دلگیر و نوستالژیک و تاریک است، با تمپوی متوسط رو به تند (۱۱۸ ضرب در دقیقه)، در گامِ F minor، انرژیِ ۷۰٪، رقصپذیریِ ۵۴٪، و حسِ مثبتِ ۴۰٪. برای دورهمی و دلشکستگی انتخابِ خوبی است. اثری از Pink Floyd، از دههٔ ۱۹۷۰.
دربارهٔ این آهنگ
این آهنگ دربارهی تنهایی، انزوا و تلاش برای برقراری ارتباط با دیگران است، اما در نهایت به ناامیدی و شکست میانجامد.
مضمونهای اصلیِ این آهنگ: تنهایی، امید، دلتنگی، گریز. حسِ غالبِ آن مالیخولیا است.
بیشتر به کارِ این لحظهها میآید: شبِ دیروقت، تأمل، دروننگری.
صحنهٔ روایت: در فضایی سرد و تاریک، احتمالاً بیرون از دیوار. راوی دومشخص است، خطاب به شخصی که در بیرون و تنهاست. تصویرهای کلیدی: سرما، دیوار، تلفن، سنگ، کرمها.
خطِ ماندگارِ آهنگ «Can you feel me?» است که ۲ بار تکرار میشود.
نسخهٔ بیکلامِ «Hey You» از Pink Floyd روی هارمونیا موجود است — همان اجرا، بدونِ خوانندگی. صدا با جداسازیِ منبع از خودِ فایل استخراج شده، نه از یک نسخهٔ کارائوکهٔ آماده؛ پس ساز و تنظیمِ اصلی دستنخورده میماند.
برای تمرینِ خوانندگی، کارائوکه، یا وقتی فقط موسیقی میخواهی بیآنکه کلامی باشد. نسخهٔ فقطآواز (آکاپلا) هم از همان جداسازی در دسترس است.