آهنگ «Avaz» از آلبومِ «Shajarian Golden Songs - Persian Music» (۱۹۹۲) است.
حالوهوای «Avaz» دلگیر و نوستالژیک و تاریک است، با تمپوی متوسط رو به تند (۱۲۹ ضرب در دقیقه)، در گامِ A# minor، انرژیِ ۲۲٪، رقصپذیریِ ۳۳٪، و حسِ مثبتِ ۳۸٪. برای دورهمی و دلشکستگی انتخابِ خوبی است. اثری از Mohammad-Reza Shajarian، از دههٔ ۱۹۷۰.
دربارهٔ این آهنگ
این آهنگ درباره ی غم و اندوه عاشقانه است؛ شاعر در غیاب معشوق، بهار را بینشاط میبیند و از داغ دل و انتظار میگوید. تصاویر لاله و بنفشه نماد خون دل و سوگواری هستند و در پایان امید به وصال و لالهزار شدن خاک ره معشوق بیان میشود.
مضمونهای اصلیِ این آهنگ: دلشکستگی، دلتنگی، طبیعت.
بیشتر به کارِ این لحظهها میآید: شبِ دیروقت، تأمل.
صحنهٔ روایت: بهار و طبیعت (کنار جویبار). راوی اولشخص است، خطاب به معشوق (یار). تصویرهای کلیدی: لاله، بنفشه، جویبار، گریه بید، خاک ره.
خطِ ماندگارِ آهنگ «چه بی نشاط بهاری» است که ۲ بار تکرار میشود.
نسخهٔ بیکلامِ «Avaz» از Mohammad-Reza Shajarian روی هارمونیا موجود است — همان اجرا، بدونِ خوانندگی. صدا با جداسازیِ منبع از خودِ فایل استخراج شده، نه از یک نسخهٔ کارائوکهٔ آماده؛ پس ساز و تنظیمِ اصلی دستنخورده میماند.
برای تمرینِ خوانندگی، کارائوکه، یا وقتی فقط موسیقی میخواهی بیآنکه کلامی باشد. نسخهٔ فقطآواز (آکاپلا) هم از همان جداسازی در دسترس است.