آهنگ «Mohammad Reza Shajarian - محمدرضا شجريان» از آلبومِ «Shajarian Golden Songs - Persian Music» (۱۹۹۲) است.
حالوهوای «Mohammad Reza Shajarian - محمدرضا شجريان» آرام و نوستالژیک و دلگیر است، با تمپوی متوسط (۸۶ ضرب در دقیقه)، در گامِ C# minor، انرژیِ ۳۳٪، رقصپذیریِ ۳۸٪، و حسِ مثبتِ ۳۴٪. برای دورهمی و تمرکز انتخابِ خوبی است. اثری از Mohammad-Reza Shajarian، از دههٔ ۱۹۷۰.
دربارهٔ این آهنگ
این آهنگ عاشقانهای است که شاعر در آن از زیبایی و جذابیت معشوق سخن میگوید و خود را سرگشته و خسته از عشق او توصیف میکند. او عمری را در آستان معشوق گذرانده و از نگاه و چشمهای او افسون شده است.
مضمونهای اصلیِ این آهنگ: عشق، دلتنگی. حسِ غالبِ آن دلتنگی است.
بیشتر به کارِ این لحظهها میآید: تفکر، شبِ دیروقت، دلشکستگی.
صحنهٔ روایت: در آستان و کوی معشوق. راوی اولشخص است، خطاب به معشوق زیبارو. تصویرهای کلیدی: کعبه کوی معشوق، برق نگاه، چشم سیاه، شاه پریرویان، ماه نکورویان.
خطِ ماندگارِ آهنگ «ﻣﻦ ﺑﻴﭽﺎﺭﻩ، ﺯﺩﻡ ﻋﻤﺮﻱ ﺩﺭ کعبه ﻛﻮﻳﺖ» است که ۲ بار تکرار میشود.