آهنگ «Gharibeh» از آلبومِ «40 Mahasti Golden Songs, Vol. 2» است.
حالوهوای «Gharibeh» دلگیر و نوستالژیک و تنها است، با تمپوی متوسط رو به تند (۱۱۲ ضرب در دقیقه)، در گامِ D# major، انرژیِ ۵۴٪، رقصپذیریِ ۵۹٪، و حسِ مثبتِ ۶۸٪. برای دلشکستگی و دورهمی انتخابِ خوبی است. اثری از Mahasti، از دههٔ ۱۹۷۰.
دربارهٔ این آهنگ
این ترانه از تنهایی و بیکسی دل میگوید که در دنیای بیمحبت رها شده و تنها به خدا پناه برده است.
مضمونهای اصلیِ این آهنگ: تنهایی، دلشکستگی، ایمان، نوستالژی. حسِ غالبِ آن اندوه است.
بیشتر به کارِ این لحظهها میآید: شبِ دیروقت، تأمل، دلشکستگی.
صحنهٔ روایت: صحرای محشر. راوی اولشخص است، خطاب به خداوند. تصویرهای کلیدی: دل تنها، صحرای محشر، قافله، شمع و گل و پروانه، دل بیهمزبان.
خطِ ماندگارِ آهنگ «ای وای، ای وای، دل بی هم زبون شد» است که ۳ بار تکرار میشود.