حالوهوای «Un Manam» دلگیر و نوستالژیک و غمگین است، با تمپوی تند (۱۵۲ ضرب در دقیقه)، در گامِ D minor، انرژیِ ۳۵٪، رقصپذیریِ ۳۷٪، و حسِ مثبتِ ۳۹٪. برای دلشکستگی و دورهمی انتخابِ خوبی است. اثری از Googoosh، از دههٔ ۱۹۷۰.
دربارهٔ این آهنگ
این آهنگ درباره تنهایی عمیق و غربت درونی فردی است که در میان جمع آشنا غریبه است و خندههایش پوششی بر گریههای درونیاش است. او با بغضی که در گلو شکسته، از تکرار تلخ روزهای بیفردا و تنهایی مطلق خود میگوید.
مضمونهای اصلیِ این آهنگ: تنهایی، غم، دلشکستگی، تابآوری.
بیشتر به کارِ این لحظهها میآید: شبِ دیروقت، دروننگری، دلشکستگی.
صحنهٔ روایت: درون ذهن و احساسات گوینده، شهری که او در آن غریبه است. راوی سومشخص است. تصویرهای کلیدی: ابر در چشمها، خندههای گریان، بغض در گلو، دستهای سرد و تنها، فریاد مانده در سینه.
خطِ ماندگارِ آهنگ «بغضمو، تو گلوم، میشکنم» است که ۶ بار تکرار میشود.