آهنگ «Mohammad Reza Shajarian (1)» از آلبومِ «Shajarian Golden Songs - Persian Music» (۱۹۹۲) است.
حالوهوای «Mohammad Reza Shajarian (1)» دلگیر و نوستالژیک و عاشقانه است، با تمپوی تند (۱۶۲ ضرب در دقیقه)، در گامِ G# major، انرژیِ ۶٪، رقصپذیریِ ۱۷٪، و حسِ مثبتِ ۵۴٪. برای دورهمی و خواب انتخابِ خوبی است. اثری از Mohammad-Reza Shajarian، از دههٔ ۲۰۰۰.
دربارهٔ این آهنگ
این ترانه درباره عشقی عمیق و فداکارانه است که راوی دل خود را چون دریا به معشوق میسپارد و از او میخواهد که این عشق را با خون و خشونت نیالاید. تصاویر شاعرانه از خواب، ماه، و طبیعت شب، حس حسرت و بیقراری را منتقل میکند.
مضمونهای اصلیِ این آهنگ: عشق، دلتنگی، طبیعت، شب، دلشکستگی. حسِ غالبِ آن دلتنگی است.
بیشتر به کارِ این لحظهها میآید: شبِ دیروقت، تأمل، دلشکستگی.
صحنهٔ روایت: شبی پر از مهتاب در کنار چشمه و بیشه. راوی اولشخص است، خطاب به دوست (معشوق). تصویرهای کلیدی: دل دریا، جام و ماه، نیلوفر و اشک مهتاب، پلنگ کوهها، بیشه پر از مهتاب.
خطِ ماندگارِ آهنگ «مکش دریا به خون پروا کن ای دوست» است که ۴ بار تکرار میشود.