حالوهوای «Childhood's End» رؤیایی و نوستالژیک و دلگیر است، با تمپوی متوسط رو به تند (۱۱۸ ضرب در دقیقه)، در گامِ E major، انرژیِ ۱۰۰٪، رقصپذیریِ ۶۵٪، و حسِ مثبتِ ۶۳٪. برای دورهمی و خواب انتخابِ خوبی است. اثری از Pink Floyd، از دههٔ ۱۹۷۰.
دربارهٔ این آهنگ
این آهنگ درباره گذر از کودکی به بزرگسالی و رویارویی با واقعیتهای تلخ زندگی است؛ جایی که خیالپردازیهای کودکانه با حقیقتهای سخت درمیآمیزند و انسان با انتخاب نهایی و فناپذیری همه چیز روبهرو میشود.
مضمونهای اصلیِ این آهنگ: فقدان، دروننگری، زمان.
بیشتر به کارِ این لحظهها میآید: شبِ دیروقت، تأمل، تفکر.
صحنهٔ روایت: فضایی درونی و ذهنی، زیر آسمان بیکران. راوی دومشخص است، خطاب به انسانِ در آستانه بلوغ و بزرگسالی. تصویرهای کلیدی: بیدار شدن از خواب با وحشت، بادبان برافراشته بر دریا، چشمان خیس از اشک، زنگآهن و خاکستر، آسمان بیپایان.