آهنگ «Pink Floyd» از آلبومِ «The Wall» (۱۹۷۹) است. از ۲۶ آهنگِ این آلبوم، ۷ تا در هارمونیا هست.
حالوهوای «Pink Floyd» دلگیر و تاریک و نوستالژیک است، با تمپوی تند (۱۴۴ ضرب در دقیقه)، در گامِ E minor، انرژیِ ۰٪، رقصپذیریِ ۳۱٪، و حسِ مثبتِ ۲۶٪. برای دورهمی و دلشکستگی انتخابِ خوبی است. اثری از Pink Floyd، از دههٔ ۱۹۷۰.
دربارهٔ این آهنگ
این آهنگ گفتگوی درونی فردی است که از مادرش درباره تهدیدهای بزرگ (جنگ، سیاست، روابط) سوال میکند، اما مادر با محافظت بیش از حد و کنترلگرانه، او را در برج عاج نگه میدارد و استقلالاش را سلب میکند.
مضمونهای اصلیِ این آهنگ: جنگ.
بیشتر به کارِ این لحظهها میآید: دروننگری، شبِ دیروقت، تفکر.
صحنهٔ روایت: ذهن و خاطرات کودکی. راوی اولشخص است، خطاب به مادر. تصویرهای کلیدی: دیوار، بمب، خط آتش، بال، رویاهای وحشتناک.
خطِ ماندگارِ آهنگ «Hush now baby, baby, don't you cry» است که ۲ بار تکرار میشود.