آهنگ «Nobody Home» از آلبومِ «The Wall» (۱۹۷۹) است. از ۲۶ آهنگِ این آلبوم، ۷ تا در هارمونیا هست.
حالوهوای «Nobody Home» دلگیر و تاریک و نوستالژیک است، با تمپوی متوسط (۱۰۳ ضرب در دقیقه)، در گامِ C major، انرژیِ ۸۴٪، رقصپذیریِ ۵۹٪، و حسِ مثبتِ ۶۴٪. برای دورهمی و تمرکز انتخابِ خوبی است. اثری از Pink Floyd، از دههٔ ۱۹۷۰.
دربارهٔ این آهنگ
این آهنگ دربارهٔ تنهایی و انزواست؛ شخصی که در دنیای مادی و بیمعنا گیر کرده، با وسایل بیفایده و افکار پوچ احاطه شده و در تلاش برای برقراری ارتباط با دیگران، همیشه با پاسخی خالی مواجه میشود.
مضمونهای اصلیِ این آهنگ: تنهایی، ناامیدی. حسِ غالبِ آن مالیخولیا است.
بیشتر به کارِ این لحظهها میآید: شبِ دیروقت، تأمل، تنهایی.
صحنهٔ روایت: در یک فضای شهری مدرن و درونی. راوی اولشخص است، خطاب به شخصی که با او تماس گرفته میشود. تصویرهای کلیدی: دفترچهٔ شعر، کیف با مسواک و شانه، باندهای کشی برای کفش، تلویزیون با سیزده کانال، تلفن بدون پاسخ.