آهنگ «Deyar (Disco Version)» از آلبومِ «Deyar: "Persian Music"» (۱۹۸۰) است. ۲ آهنگ از این آلبوم در هارمونیا هست.
حالوهوای «Deyar (Disco Version)» نوستالژیک و دلگیر و رؤیایی است، با تمپوی متوسط رو به تند (۱۲۹ ضرب در دقیقه)، در گامِ B minor، انرژیِ ۵۵٪، رقصپذیریِ ۵۸٪، و حسِ مثبتِ ۴۸٪. برای دورهمی و رانندگی انتخابِ خوبی است. اثری از Shahram Shabpareh، از دههٔ ۱۹۷۰.
دربارهٔ این آهنگ
ترانهای درباره دلتنگی عمیق برای وطن و غربت است؛ راوی از جدایی از دیارش، تنهایی در سرزمین بیگانه و دلتنگی برای ایران میگوید و تنها دلخوشیاش خداوند است.
مضمونهای اصلیِ این آهنگ: نوستالژی، غربت، تنهایی، ایمان، وطن، دلشکستگی. حسِ غالبِ آن مالیخولیا است.
بیشتر به کارِ این لحظهها میآید: شبِ دیروقت، تأمل، دلشکستگی، رانندگی.
صحنهٔ روایت: دیار غربت و خاطرات کوچههای وطن. راوی اولشخص است، خطاب به رفیق و هموطنان. تصویرهای کلیدی: کوچه دلتنگ، شمشیر کهنه آویخته به دیوار، کشتی نوح، قلب شکسته، دریای عشق.
خطِ ماندگارِ آهنگ «وای که چه حالی دارم،هوای دیارو دارم» است که ۱۰ بار تکرار میشود.