حالوهوای «Booye Khoobe Gandom» نوستالژیک و دلگیر و عاشقانه است، با تمپوی آرام (۷۸ ضرب در دقیقه)، در گامِ D minor، انرژیِ ۲۵٪، رقصپذیریِ ۲۵٪، و حسِ مثبتِ ۲۸٪. برای دورهمی و رانندگی انتخابِ خوبی است. اثری از Dariush، از دههٔ ۱۹۷۰.
دربارهٔ این آهنگ
این آهنگ دربارهٔ تضاد بین زندگی ساده و خاکی یک کشاورز شرقی و دنیای مدرن و تجملی یک مسافر غربی است، و表达了 عشق و تعلق به زمین و هویت.
مضمونهای اصلیِ این آهنگ: نوستالژی، عشق، خاطره.
بیشتر به کارِ این لحظهها میآید: تأمل، شبِ دیروقت، نوستالژی.
صحنهٔ روایت: زمین کشاورزی و روستا در برابر شهر مدرن غربی. راوی اولشخص است، خطاب به مسافر شیشهای شهر فرنگ. تصویرهای کلیدی: بوی گندم، یک وجب خاک، ساقه گندم، پوست پلنگ، گنبد طلا.
خطِ ماندگارِ آهنگ «بوي گندم مال من، هر چي كه دارم مال تو» است که ۸ بار تکرار میشود.