حالوهوای «Hastamo Nistam» نوستالژیک و دلگیر و رؤیایی است، با تمپوی متوسط رو به تند (۱۱۲ ضرب در دقیقه)، در گامِ D minor، انرژیِ ۶۱٪، رقصپذیریِ ۴۷٪، و حسِ مثبتِ ۴۲٪. برای دورهمی و تمرکز انتخابِ خوبی است. اثری از Googoosh، از دههٔ ۱۹۷۰.
دربارهٔ این آهنگ
ترانه درباره تنهایی و دوگانگی وجودی است؛ فردی که در میان جمع است اما احساس تنهایی میکند و با گذشته و زخمهایش دست و پنجه نرم میکند.
مضمونهای اصلیِ این آهنگ: تنهایی، دلشکستگی، نوستالژی، هویت، تأمل. حسِ غالبِ آن مالیخولیا است.
بیشتر به کارِ این لحظهها میآید: شبِ دیروقت، تأمل، روزِ بارانی.
صحنهٔ روایت: در کوچههای شهر، شبها. راوی اولشخص است، خطاب به شخصی که او را نمیشناسد. تصویرهای کلیدی: رد پا، برگها، پاییز، آینه، کوچههای شهر.
خطِ ماندگارِ آهنگ «تموم سال می مونن» است که ۵ بار تکرار میشود.