کاور آهنگ Dial Drunk (Live From Fenway Park) از Noah Kahan

Dial Drunk (Live From Fenway Park)

By Noah Kahan · from Live From Fenway Park · folk

آهنگ «Dial Drunk (Live From Fenway Park)» از آلبومِ «Live From Fenway Park» (۲۰۲۴) است.

حال‌وهوای «Dial Drunk (Live From Fenway Park)» غمگین و دلگیر و نوستالژیک است، با تمپوی متوسط رو به تند (۱۱۲ ضرب در دقیقه)، در گامِ G# major، انرژیِ ۵۷٪، رقص‌پذیریِ ۵۱٪، و حسِ مثبتِ ۶۵٪. برای رانندگی و دورهمی انتخابِ خوبی است. اثری از Noah Kahan، از دههٔ ۲۰۲۰.

دربارهٔ این آهنگ

این آهنگ دربارهٔ تلاش مستأصلانهٔ یک فرد مست برای تماس با معشوق سابقش است، در حالی که با شرم و پشیمانی از گذشتهٔ خود دست و پنجه نرم می‌کند.

مضمون‌های اصلیِ این آهنگ: پشیمانی، تنهایی، دل‌شکستگی، جوانی.

بیشتر به کارِ این لحظه‌ها می‌آید: شبِ دیروقت، دل‌شکستگی، رانندگی.

صحنهٔ روایت: شب بارانی، داخل ماشین پلیس. راوی اول‌شخص است، خطاب به معشوق سابق. تصویرهای کلیدی: چراغ راهنمایی، رادیوی فرستنده، زنگ تلفن، سلول زندان، نشان پلیس.

خطِ ماندگارِ آهنگ «For the shame of being young, drunk, and alone» است که ۴ بار تکرار می‌شود.

فولک · غمگین · دلگیر · نوستالژیک · رانندگی · دورهمی

آهنگ‌های دیگر از Noah Kahan

تحلیلِ موسیقاییِ این آهنگ

زبان
انگلیسی
تمپو
۱۱۲ BPM — متوسط رو به تند
گام
G# major (Camelot ۴B)
انرژی
۵۷٪
رقص‌پذیری
۵۱٪
حسِ مثبت
۶۵٪
روشنیِ صدا
۵۶٪
بلندی
-۱۷ dB
حال‌وهوا
غمگین، دلگیر، نوستالژیک
مناسبِ
رانندگی، دورهمی، دل‌شکستگی
دوره
دههٔ ۲۰۲۰
مناسبِ رقص
نه
ریتم
دوتایی

گزارشِ نقضِ حقِ نشرِ این اثر

در صفِ پخش

0:00
0:00