حالوهوای «Kafe Tehroon» غمگین و نوستالژیک و دلگیر است، با تمپوی تند (۱۸۵ ضرب در دقیقه)، در گامِ E major، انرژیِ ۶۶٪، رقصپذیریِ ۶۶٪، و حسِ مثبتِ ۶۸٪. برای دورهمی و مطالعه انتخابِ خوبی است. اثری از Moein Z، از دههٔ ۲۰۰۰.
دربارهٔ این آهنگ
این آهنگ دربارهٔ احساس تنهایی و غربت در تهران است، جایی که راوی با وجود بودن در مرکز شهر، از جدایی و دوری از فرد محبوبش رنج میبرد.
مضمونهای اصلیِ این آهنگ: تنهایی، دلتنگی، دلشکستگی، نوستالژی، وطن، عشق. حسِ غالبِ آن اندوه است.
بیشتر به کارِ این لحظهها میآید: شبِ دیروقت، روزِ بارانی، تأمل.
صحنهٔ روایت: تهران، شبهای دودی و بارانی. راوی اولشخص است، خطاب به فرد محبوب. تصویرهای کلیدی: کف طهرون، عینک دودی، لیوان آب و قرص نصفه شب، دیوار چینه، پرنده.