Where the Streets Have No Name (New Edit U218)
By U2 · from U218 Singles (Deluxe Edition) · rock
آهنگ «Where the Streets Have No Name (New Edit U218)» از آلبومِ «U218 Singles (Deluxe Edition)» (۱۹۸۷) است. ۳ آهنگ از این آلبوم در هارمونیا هست.
حالوهوای «Where the Streets Have No Name (New Edit U218)» پرانرژی و نوستالژیک و رؤیایی است، با تمپوی متوسط رو به تند (۱۲۳ ضرب در دقیقه)، در گامِ D major، انرژیِ ۹۳٪، رقصپذیریِ ۶۵٪، و حسِ مثبتِ ۶۴٪. برای رانندگی و جشن انتخابِ خوبی است. اثری از U2، از دههٔ ۱۹۸۰.
برای رقص مناسب است — سبکِ ششوهشت، با ریتمِ سهتایی (حالِ ششوهشت)، و شدتِ رقصِ ۸۴٪.
دربارهٔ این آهنگ
آهنگی درباره فرار از محدودیتها و یافتن مکانی آرمانی و رها، همراه با عشقی که در میان ویرانیها پابرجاست.
مضمونهای اصلیِ این آهنگ: دلتنگی، عشق، آزادی، امید. حسِ غالبِ آن دلتنگی است.
بیشتر به کارِ این لحظهها میآید: شبِ دیروقت، رانندگی، تأمل.
صحنهٔ روایت: شهری سیلزده و دشتی بیابانی. راوی اولشخص است، خطاب به معشوق. تصویرهای کلیدی: دیوارها، غبار، باران زهرآگین، دشت بیابانی، زنگار.
خطِ ماندگارِ آهنگ «Where the streets have no name» است که ۷ بار تکرار میشود.
راک · پرانرژی · نوستالژیک · رؤیایی · رانندگی · جشن
تحلیلِ موسیقاییِ این آهنگ
- زبان
- انگلیسی
- تمپو
- ۱۲۳ BPM — متوسط رو به تند
- گام
- D major (Camelot ۱۰B)
- انرژی
- ۹۳٪
- رقصپذیری
- ۶۵٪
- حسِ مثبت
- ۶۴٪
- روشنیِ صدا
- ۳۳٪
- بلندی
- -۱۴.۵ dB
- حالوهوا
- پرانرژی، نوستالژیک، رؤیایی
- مناسبِ
- رانندگی، جشن، دورهمی
- دوره
- دههٔ ۱۹۸۰
- مناسبِ رقص
- بله — ششوهشت
- شدتِ رقص
- ۸۴٪
- ریتم
- سهتایی (ششوهشتی)
آهنگهای دیگر از آلبومِ U218 Singles (Deluxe Edition)
صفحهٔ آلبومِ U218 Singles (Deluxe Edition)
همفاز با این آهنگ
همسبک و همشدت — برای وقتی نمیخواهی فازِ رقص عوض شود.
- Psycho — Muse
- Muito Calor — Ozuna & Anitta
- SWIM — BTS
- Ahange Man — Black Cats
- End of Line (feat. TRS-80) — Daft Punk
- MAMIII (Mixed) — KAROL G & Becky G
- 01-wrong-zendani — zendani
- Sen Olmasan Ölerem — Vasif Azimov