Fake Tales Of San Francisco
By Arctic Monkeys · from Whatever People Say I Am, That's What I'm Not · rock
آهنگ «Fake Tales Of San Francisco» از آلبومِ «Whatever People Say I Am, That's What I'm Not» (۲۰۰۶) است. از ۱۳ آهنگِ این آلبوم، ۴ تا در هارمونیا هست.
حالوهوای «Fake Tales Of San Francisco» پرانرژی و نوستالژیک و تاریک است، با تمپوی متوسط رو به تند (۱۲۹ ضرب در دقیقه)، در گامِ B minor، انرژیِ ۴۱٪، رقصپذیریِ ۴۳٪، و حسِ مثبتِ ۴۱٪. برای مهمانی و جشن انتخابِ خوبی است. اثری از Arctic Monkeys، از دههٔ ۲۰۰۰.
برای رقص مناسب است — سبکِ پاپِ رقص، با ریتمِ دوتایی، و شدتِ رقصِ ۵۳٪.
دربارهٔ این آهنگ
آهنگی دربارهٔ تظاهر و جعلی بودن در صحنهٔ موسیقی و فرهنگ پاپ، با انتقاد از کسانی که وانمود میکنند اهل جای دیگری هستند.
مضمونهای اصلیِ این آهنگ: تنهایی.
بیشتر به کارِ این لحظهها میآید: شبِ دیروقت.
صحنهٔ روایت: یک سالن کنسرت یا مهمانی. راوی اولشخص است، خطاب به افراد متظاهر در صحنه موسیقی. تصویرهای کلیدی: کلاههای سهگوش، لیوانهای شراب سفید، توالت برای تمرین، دختری که فرار میکند، میکروفون جیرجیرکن.
خطِ ماندگارِ آهنگ «I don't want to hear you (kick me out, kick me out)» است که ۳ بار تکرار میشود.
راک · پرانرژی · نوستالژیک · تاریک · مهمانی · جشن
تحلیلِ موسیقاییِ این آهنگ
- زبان
- انگلیسی
- تمپو
- ۱۲۹ BPM — متوسط رو به تند
- گام
- B minor (Camelot ۱۰A)
- انرژی
- ۴۱٪
- رقصپذیری
- ۴۳٪
- حسِ مثبت
- ۴۱٪
- روشنیِ صدا
- ۶۶٪
- بلندی
- -۱۸.۱ dB
- حالوهوا
- پرانرژی، نوستالژیک، تاریک
- مناسبِ
- مهمانی، جشن، دورهمی
- دوره
- دههٔ ۲۰۰۰
- مناسبِ رقص
- بله — پاپِ رقص
- شدتِ رقص
- ۵۳٪
- ریتم
- دوتایی
آهنگهای دیگر از آلبومِ Whatever People Say I Am, That's What I'm Not
صفحهٔ آلبومِ Whatever People Say I Am, That's What I'm Not
همفاز با این آهنگ
همسبک و همشدت — برای وقتی نمیخواهی فازِ رقص عوض شود.
- Deklame Taraneh Jadoo — Hayedeh
- Labe Darya — Behnam Najafi
- شنیدم — مسعود فردمنش
- Banie Eshgh — Hooshmand Aghili
- Banoo 2 — Omid Jahan
- عشق — مسعود درویش
- Writer In the Dark — Lorde
- الان عاشقی — سحر نشتارودی