حالوهوای «Kabous» دلگیر و تاریک و رؤیایی است، با تمپوی تند (۱۵۲ ضرب در دقیقه)، در گامِ F# minor، انرژیِ ۶۷٪، رقصپذیریِ ۵۱٪، و حسِ مثبتِ ۴۲٪. برای دورهمی و دلشکستگی انتخابِ خوبی است. اثری از Arman Garshasbi، از دههٔ ۲۰۲۰.
دربارهٔ این آهنگ
این آهنگ درباره تنهایی عمیق و کابوس رفتن است، جایی که راوی مانند شهری فراموششده احساس میکند و در عین حال میل به رقصیدن و مستی دارد اما توانایی ندارد.
مضمونهای اصلیِ این آهنگ: تنهایی، دلشکستگی، آزادی.
بیشتر به کارِ این لحظهها میآید: شبِ دیروقت، دروننگری، غم.
صحنهٔ روایت: شهری فراموششده و شبهای بیپنجره. راوی اولشخص است، خطاب به خود یا تنهایی. تصویرهای کلیدی: شهر فراموششده، کابوس رفتن، شبهای بیپنجره، آواز بیخاطره، درخت در جشن تبرها.
خطِ ماندگارِ آهنگ «دارد کابوس رفتن مرا این تنها بودن مرا» است که ۲ بار تکرار میشود.