حالوهوای «Farhad Ayneh» دلگیر و تاریک و غمگین است، با تمپوی متوسط (۹۲ ضرب در دقیقه)، در گامِ A minor، انرژیِ ۵۹٪، رقصپذیریِ ۴۸٪، و حسِ مثبتِ ۴۲٪. برای دورهمی و جشن انتخابِ خوبی است. اثری از Farhad، از دههٔ ۱۹۷۰.
دربارهٔ این آهنگ
این ترانه درباره مواجهه با تصویر خود در آینه و پرسش از هویت است؛ راوی از تغییرات و غربت درونی خود میگوید و در نهایت آینه را میشکند اما باز هم تصویر خود را در تکههای آن میبیند.
مضمونهای اصلیِ این آهنگ: نوستالژی، عشق، دلشکستگی، آزادی.
بیشتر به کارِ این لحظهها میآید: شبِ دیروقت، دروننگری، دلشکستگی.
صحنهٔ روایت: در برابر آینه، فضایی درونی و شبگونه. راوی اولشخص است، خطاب به خودِ راوی. تصویرهای کلیدی: آینه، صورت خسته، شکستن آینه، تکههای آینه، عکسها.