حالوهوای «Naroozegar» آرام و نوستالژیک و روحیهبخش است، با تمپوی متوسط رو به تند (۱۱۸ ضرب در دقیقه)، در گامِ B minor، انرژیِ ۵۰٪، رقصپذیریِ ۴۰٪، و حسِ مثبتِ ۳۸٪. برای جشن و دورهمی انتخابِ خوبی است. اثری از Dariush، از دههٔ ۱۹۹۰.
دربارهٔ این آهنگ
این آهنگ درباره یأس و ناامیدی در روزگار سخت است، اما در عین حال دعوتی است برای فریاد زدن و رقصیدن در برابر تاریکی و ناملایمات.
مضمونهای اصلیِ این آهنگ: شب، امید، آزادی، جشن.
بیشتر به کارِ این لحظهها میآید: شبِ دیروقت، تأمل، اعتراض.
صحنهٔ روایت: شبی طولانی و بیامید. راوی اولشخص است، خطاب به خود و دیگران دردمند. تصویرهای کلیدی: کبوتر از چاه، آخرین رقص بر بامداد، تیشه به باغ، حنجره و خنجر، کمان و آرش.
خطِ ماندگارِ آهنگ «بکش نعره تا اوج ناروزگار» است که ۸ بار تکرار میشود.