حالوهوای «به دادم برس» دلگیر و نوستالژیک و تاریک است، با تمپوی متوسط (۹۶ ضرب در دقیقه)، در گامِ F minor، انرژیِ ۴۵٪، رقصپذیریِ ۴۰٪، و حسِ مثبتِ ۳۳٪. برای دلشکستگی و دورهمی انتخابِ خوبی است. اثری از Dariush، از دههٔ ۱۹۷۰.
دربارهٔ این آهنگ
شعر درباره شب جدایی و دلتنگی عمیق پس از رفتن معشوق است؛ راوی با تصاویری از شکستن، گریه و تنهایی، از ناجی خود میخواهد به دادش برسد و از این شب بیپناهی رهاییاش دهد.
مضمونهای اصلیِ این آهنگ: دلشکستگی، جدایی، تنهایی، فقدان.
بیشتر به کارِ این لحظهها میآید: شبِ دیروقت، دلشکستگی، دروننگری، روزِ بارانی.
صحنهٔ روایت: شبِ هجرت، فضایی تاریک و تنهایی. راوی اولشخص است، خطاب به معشوقِ رفته که ناجی و قلب سوگوار خوانده میشود. تصویرهای کلیدی: شبِ هجرت، گلِ گریه، سبد سبد، پر و بالِ خاکی، غبار تباهی.
خطِ ماندگارِ آهنگ «به دادم برس» است که ۸ بار تکرار میشود.