حالوهوای «Bouye Khoube Gandom» دلگیر و نوستالژیک و عاشقانه است، با تمپوی تند (۱۵۲ ضرب در دقیقه)، در گامِ D minor، انرژیِ ۴۹٪، رقصپذیریِ ۳۴٪، و حسِ مثبتِ ۳۱٪. برای دورهمی و دلشکستگی انتخابِ خوبی است. اثری از Dariush، از دههٔ ۱۹۷۰.
دربارهٔ این آهنگ
ترانه درباره تفاوت و فاصله میان یک کشاورز ساده شرقی و یک مسافر اهل شهر فرنگ است؛ او عشق و تعلق خود به خاک و گندم را میستاید و در نهایت با پذیرش تنهایی، داراییهایش را از آن خود میداند.
مضمونهای اصلیِ این آهنگ: دلتنگی، وطن، عشق، هویت.
بیشتر به کارِ این لحظهها میآید: تفکر، شبِ دیروقت، نوستالژی.
صحنهٔ روایت: سرزمین شرقی، مزرعه گندم. راوی اولشخص است، خطاب به مسافر شهر فرنگ. تصویرهای کلیدی: بوی گندم، وجب خاک، ساقه گندم، ریشه سخت، گنبد طلا.
خطِ ماندگارِ آهنگ «بوی گندم مال من هر چی که دارم مال تو» است که ۴ بار تکرار میشود.